Danıştay Üçüncü Daire, intifa hakkı sahiplerine yapılan ödemelerin gayrimenkul sermaye iradı olarak değerlendirilemeyeceğini ve gelir vergisi stopajına tabi tutulamayacağını kesinleştirdi.
Özet: Bir şirket hakkında, intifa hakkı sahiplerine yapılan ödemelerden kaynaklanan gelir (stopaj) vergisi kesintisi yapmadığı gerekçesiyle kesilen vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesi ve istinaf incelemesini yapan bölge idare mahkemesi, intifa hakkı tesisinin kiralama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, intifa hakkı bedelinin Gelir Vergisi Kanununun ilgili maddesinde gayrimenkul sermaye iradı olarak sayılmadığı ve bu nedenle kıyas yoluyla vergilendirme yapılamayacağı gerekçesiyle tarhiyatı kaldırmıştır; davalı vergi dairesinin temyiz başvurusu ise, hukuki değerlendirme sonucunda usul ve hukuka uygun bulunan alt mahkeme kararlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmeyerek Danıştay tarafından oybirliğiyle reddedilmiş ve kararlar onanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Anonim ŞirketiVEKİLLERİ : Av. ..., Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacının, intifa hakkı sahiplerine yaptığı ödemeler için 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin (5) numaralı fıkrasının (a) bendi uyarınca kesinti yapmadığından bahisle adına 2019 yılının Eylül dönemi için ikmalen salınan gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İntifa hakkı tesisi ile kiralama işleminin kuruluşundan sona ermesine kadar konusu üzerinde taraflara tanıdığı hakların ve yüklediği borçların, sona erme şartlarının, sona erme biçimlerinin, üçüncü kişilerle olan ilişkiler yönünden doğurduğu sonuçların, sözleşmeye uygulanacak mevzuatın birbirinden farklı olması nedeniyle intifa hakkı tesisinin kiralama işlemi olarak değerlendirilmesinin hukuken mümkün olmadığı, Gelir Vergisi Kanunu'nun "Gayrimenkul Sermaye İradının Tarifi" başlıklı 70. maddesinde intifa hakkı bedelinin belirtilmediği dolayısıyla intifa hakkı bedelinin bir nevi kiralama bedeli olarak kabulü suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İntifa hakkı karşılığı yapılan ödemelerin gayrimenkul sermaye iradı niteliğinde olduğu ve stopaja tabi tutulması gerektiğinden, uyuşmazlık konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Kıyas yoluyla vergilendirme yapılamayacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.