Danıştay, 2019-2020 dönemi kamu alacağı tahsiline yönelik ödeme emrinin geçici vergi kısmı nedeniyle kısmen iptaline ilişkin istinaf kararını temyiz başvurularını reddederek onadı.
Özet: Bir şirkete 2019-2020 dönemi kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali talebiyle açılan davada, ilk derece mahkemesi ödeme emrinin geçici vergiye ilişkin kısmını mahsup olanağı kalmadığından iptal etmiş, ancak beyan edilmiş ve vadesinde ödenmemiş vergiler ile usulüne uygun kesinleşen cezaya ilişkin diğer kısımlarını hukuka uygun bularak davanın bu bölümlerini reddetmiştir. Bölge İdare Mahkemesi, bu kararın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularını reddetmiş; Danıştay da hem davacı hem de davalı idarenin temyiz istemlerini yerinde görmeyerek Bölge İdare Mahkemesi kararını oybirliğiyle onamış ve ihtilaflı ödeme emrinin büyük ölçüde geçerliliğini onaylamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ: Av. ... 2- (DAVACI) ... İnşaat Peyzaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2019 ile 2020 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin, 10 ile 21. sıra numaralarında yer alan kamu alacağının geçici vergiye ilişkin olduğu ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca cari hesap dönemi geçtiği için mahsup olanağı kalmaması nedeniyle terkin edilmesi gerektiğinden takip edilmeyeceği, 37. sıra numarasında yer alan 2019 yılının Şubat dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasına ait ihbarnamenin elektronik ortamda tebliğ edilerek usulüne uygun bir şekilde kesinleştiği, diğer sıra numaralarında yer alan kamu alacağının, davacı şirket tarafından beyan edilen vergilerin vadesinde ödenmemesinden kaynaklandığı, kesinleşen ve ödenmeyen değinilen kamu alacağının takibinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle ödeme emrinin 10 ile 21. sıra numaralarında yer alan kamu alacağına ilişkin kısmı iptal edilmiş, diğer kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, ödeme emri içeriğinde yer alan kamu alacakları ile beyan edilen vergilerin tutarsız olduğu, kendilerine herhangi bir ceza ihbarnamesi tebliğ edilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından, davalı idare temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.