Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin delil yetersizliği iddialarını reddederek hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını esastan onadı.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, yeterli delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği yönündeki temyiz itirazları, ilk derece mahkemesi ve istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesinin kararlarında hukuka aykırılık ve isabetsizlik görülmeyerek Yargıtay tarafından hükmün onanması ile reddedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasındaki tüm ifadelerinin aynı doğrultuda olduğuna, katılan tarafın beyanları ve olaya dair anlatımları sanık aleyhine yorumlandığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, objektif, her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli, kanuni ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın savunmasının aksini gösterir hiçbir delil elde edilmediğine, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunun şüpheli ve şaibeli bir durum olarak kaldığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, hükmün bozularak dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca ... 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.