Danıştay, kanuni temsilciye düzenlenen ödeme emri ile vergi ziyaı cezasında tekerrür uygulamasının 7338 sayılı Kanun değişikliğiyle belirlenen 600 TL sınırını aşan kısmına yönelik bölgesel idare mahkemesi kararını onadı.
Özet: Kanuni temsilci adına, şirket borcundan kaynaklanan kamu alacağı için düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin ret kararının ardından istinafta bölge idare mahkemesi, 213 sayılı Kanundaki lehe düzenleme uyarınca tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezasının 600 TLyi aşan kısmını iptal ederek ödeme emrini kısmen ortadan kaldırmış; davacı ve davalı idarenin bu karara yönelik temyiz başvuruları Danıştay tarafından reddedilerek bölge idare mahkemesinin kararı kesinleşmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : ██████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... VEKİLLERİ: Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ: Av....İSTEMİN KONUSU : .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, ... Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi'nden alınamayan 2017 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının █████/2007 - █████/2022 tarihleri arasında asıl borçlu şirkette kanuni temsilci, ödeme emri içeriği alacağın vadesinin ise 2020 yılı olduğu olayda, kamu alacağının şirketten tahsili için usulüne uygun olarak tüm yolların tüketildiği görüldüğünden, dava konusu konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezalarının, tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 600 TL haricindeki bölümüne yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 600 TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının, tekerrür sebebiyle artırılan kısmının bu tutarı aşan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emri sözü edilen kısım yönünden iptal edilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı, ödeme emri içeri alacağın zaman aşımına uğradığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, uyuşmazlık konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.