yargıtay 4. ceza dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararında 5271 sayılı kanunun 226/2. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı verilmeksizin uygulanan tekerrür hükümlerini hukuka aykırı bularak bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararında 5271 sayılı Kanunun 226/2. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı verilmeksizin uygulanan tekerrür hükümlerini hukuka aykırı bularak bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.

Özet: Hakaret suçundan mahkûm olan sanık hakkında, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın suçu işlediği kabul edilmekle birlikte, ek savunma hakkı tanınmadan ve adli sicil kaydı okunmadan tekerrür hükmünün uygulanmasının hukuka aykırı olduğu tespit edilmiştir; bu usuli hata nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E. ████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçlamayı kabul etmediğine, şikayetçilerin beyanlarıyla tanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının ve 58. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunması, mağdurların beyanları, tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine, adli sicil kaydı, suç işleme eğilimi nedenleriyle 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen ve duruşmada adli sicil kaydı okunmadan, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.03.2026 tarihinde karar verildi.