yargıtay 4. ceza dairesinin tehdit suçundan kesin hükme itirazı reddederken, hakaret suçundan istinaf ret kararını esastan onaması.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin tehdit suçundan kesin hükme itirazı reddederken, hakaret suçundan istinaf ret kararını esastan onaması.

Özet: İlk derece mahkemesince verilen tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyet kararlarının istinaf incelemesinin ardından bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından temyiz talebi reddedilmiş; hakaret suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin hatalı değerlendirme, yetersiz delil ve kanun maddelerinin yanlış uygulanması iddiaları, yargılamada sunulan savunma, tanık beyanları ve delillerin hukuka uygun ve yeterli bulunduğu gerekçesiyle esastan reddedilerek mahkûmiyet kararı onanmıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., ████████ K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Tehdit suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu,

Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hatalı değerlendirmeyle, usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, mağdur ve şikâyetçilerin sivil giyimli olduklarına, eylemin basit hakaret suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a ve 43/2. maddelerinin uygulanamayacağına, hata hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğine, şikâyetçilerin beyanlarının çelişkili olduğuna, cezalandırmaya yeter herhangi bir delilin bulunmadığına, şikâyetçi tarafından sunulan kamera kaydının hükme esas alınamayacağına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdur ve şikâyetçi beyanları, tanıkların anlatımları, 29.11.2022 tarihli görüntü çözümleme tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisi dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2026 tarihinde karar verildi.