Yargıtay 8. Ceza Dairesi, infaz kurumuna yasak eşya sokma suçu ile kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçlarında temyiz edilemezlik ve hukuki yarar yokluğu gerekçeleriyle temyiz başvurularını reddederek bölge adliye mahkemesi kararlarını onadı.
Özet: Sanık tarafından, infaz kurumuna yasak eşya sokma suçu ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında verilen bölge adliye mahkemesi ek kararına karşı yapılan temyiz başvurusu, yasak eşya sokma suçu yönünden beş yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin istinaf reddi kararlarının temyize kapalı olması nedeniyle; uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden ise sanık lehine verilen beraat kararına karşı temyiz etmede hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : -İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, -Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmakKARAR :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı ve hukuki yarar bulunmadığından reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.09.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 1. İnfaz Kurumuna veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.09.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,2. Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak suçu yönünden kurulan Hükme yönelik yapılan incelemede;Sanık hakkında verilen beraat kararına karşı sanığın temyizinin beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından; temyiz isteminin 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 2 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde karar verildi.