Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, zincirleme rüşvet alma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesiyle onanmasına ilişkin kararı.
Özet: Rüşvet alma suçundan ilk derece mahkemesince verilen ve istinaf incelemesinden de geçerek kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezası kararının ardından, katılan vekilinin cezanın asgari hadden uzaklaşmaması ve indirim uygulanmasının hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazları, yapılan yargılama sürecinin usul ve kanuna uygunluğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanması, toplanan delillerle vicdani kanaatin uyumu, suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiği gerekçeleriyle yerinde görülmeyerek esastan reddedilmiş ve hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ Esas, █████████ KararSUÇ : Rüşvet almaHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak farklı uygulama ile aynı suçtan mahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2019 tarihli ve ████████ Esas, ████████ sayılı Kararı ile sanığın zincirleme rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252/1, 43/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.B. İstinafSanık ve katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08.12.2021 tarihli ve █████████ Esas, █████████ sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak, sanık hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 252/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3, 5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.II. TEMYİZ A. Temyiz SebepleriKatılan Vekilinin Temyiz İstemiSanığın eylemleri gereğince ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine, cezada indirim uygulanmasının yanlış olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle kararda, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde karar verildi.