yargıtay 2. ceza dairesi, sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetini onaylarken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarındaki temyiz taleplerini kanun gereği reddetmiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetini onaylarken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarındaki temyiz taleplerini kanun gereği reddetmiştir.

Özet: Yargıtay, sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen istinaf ret kararlarının yasal düzenleme gereği temyiz edilemez olduğunu belirterek bu başvuruları reddetmiş; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz incelemesinde ise sanık ve müdafiinin suçsuzluk, delil yetersizliği ve kararın bozulması gerektiği yönündeki itirazlarını yerinde bulmayarak, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki kararını hukuka uygun bularak onamıştır.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin; atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında atılı suçu işlediğine ilişkin delil olmadığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine ve kararın bozulması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; kamera görüntülerindeki şahsın sanık olup olmadığına dair değerlendirme yapılmadığına, dosya kapsamında yer alan delillerin sanık aleyhine yorumlandığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.