Danıştay 8. Daire, Maden Kanununa muhalefet kaynaklı idari para cezasında temyiz parasal sınırı altında kalan kesin karar nedeniyle temyiz istemini incelemeden reddetti.
Özet: Maden Kanununa aykırılık gerekçesiyle verilen idari para cezalarının iptali talebiyle açılan davada, Bölge İdare Mahkemesinin verdiği karara karşı yapılan temyiz başvurusu incelenmiştir. Temyiz edilen idari para cezasının toplam tutarı, İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirtilen temyiz parasal sınırının altında kaldığından, Bölge İdare Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu ve bu kararlara karşı temyiz yolunun kapalı olduğu değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda, temyiz isteminin esastan incelenmeksizin reddine oybirliğiyle hükmedilerek, parasal sınır altındaki idari davalarda istinaf sonrası verilen kararların kesinliği vurgulanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Dış Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, Mersin ili, Erdemli ilçesi hudutları dahilinde ... sayılı IV. grup krom madeni işletme ruhsatlı sahaya istinaden 3213 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 62.743,00.-TL ve Maden Yönetmeliği 43. maddesi uyarınca 12.548,00-TL idari para cezasıyla verilmesine ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğünün...arih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvurular incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz istemlerinin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.