Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıkların fahiş ceza ve suçsuzluk iddialarıyla temyiz başvurularını reddedip bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum olan sanıkların, fahiş ceza, eksik inceleme, lehine delillerin dikkate alınmaması ve suçsuzluk iddialarıyla yaptıkları temyiz başvuruları incelenmiş olup, ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesinin kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle sanıkların temyiz istemleri reddedilerek hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin, fahiş oranda yüksek ceza verildiğine, lehine olan delillerin incelenmediğine ilişkin, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçsuz olduğuna, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında diğer sanık ...'ın ustası olduğunu, uzun süredir kendisini tanıdığını, sanık ...'ın gece tamir yaptığına ilişkin internette ilanının olduğunu belirterek motorlara ilişkin herhangi bir hırsızlık olayının aklına gelmediğini beyan ettiğine, motorların bulunduğu yerlerin mobese ve kamera sistemlerinin olduğu yerler veyahut karakolun hemen yakınındaki yerler olmasının sanığın savunmasını desteklediğine, sanığın yüzünü gizlememesi veya aracın plakasını sökmemesi ya da gizlememesi hususları beyanlarının gerçekliğini açıkça ortaya koyduğuna, sanık kendisine herhangi bir suç atfedilmemesine rağmen başka soruşturmaya konu bir motorun daha olduğunu ve muhtemelen bu motorun da çalıntı olabileceğini beyan ederek olayı aydınlattığına, maddi gerçekliğe ulaşmadan eksik incelemeyle karar verildiğine, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın sabıkasının ve mahkemeye karşı herhangi bir olumsuz davranışının olmamasına rağmen dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçeyle TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.