Kamu görevlisi veya banka çalışanı gibi tanıtma suretiyle dolandırıcılık suçunda, temyiz incelemesi kapsamı dışında kalan istinaf kararına ilişkin temyiz isteminin reddi ve kararın onanması.
Özet: Kamu görevlisi veya banka çalışanı gibi tanıtması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen hükme karşı Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddetmesi üzerine, sanık müdafiinin temyiz istemi, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesinde belirtilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinafın esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılıkKARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.03.2026 tarihinde karar verildi.