Danıştay, vergi dairesinin temyiz istemini reddederek, defter ve belge ibrazı istem yazısının usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle salınan KDV ve vergi ziyaı cezalarının kaldırılması kararını onadı.
Özet: Vergi mükellefinin yasal defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla resen salınan katma değer vergisi, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına yönelik açılan davada, ilk derece mahkemesi, belgelerin ibrazının istenmesine ilişkin tebligatın yasal sürelere uygun yapılmaması nedeniyle mükellefin ibraz yükümlülüğünü yerine getirmediği sonucuna varılamayacağına hükmederek vergi ve cezaları iptal etmiş; bu karar bölge idare mahkemesince onandıktan sonra, temyiz başvurusunu inceleyen Danıştay, tebligat usulündeki hukuka aykırılığı onaylayarak bölge idare mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğunu belirtip temyiz istemini reddederek davacı lehine olan kararı kesinleştirmiştir.

T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ...VEKİLLERİ : Av. ... Av. ...İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile haksız olarak iade alınan katma değer vergisi iadesinin geri alınması amacıyla 2016 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 2021 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yasal defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenilmesine ilişkin yazının, davacının faaliyetine son vermesi nedeniyle ikamet adresinde birinci defa █████/2021 tarihinde tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese █████/2021 tarihinde ikinci defa tebligata çıkarıldığının anlaşıldığı; olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 5. fıkrasında ikinci defa çıkarılacak tebligatın "münasip bir süre sonra" yapılacağı düzenlemesinin yer aldığı, açık bir süre öngörülmediği ve münasip sürenin tayininin idarenin takdirinde bulunduğu; ancak, aynı Kanun'un 14. maddesinde sürelerle ilgili açık bir hüküm bulunmaması durumunda idarece 15 günden az olmamak üzere tebliğ süresinin belirleneceğinin açıkça hükme bağlanması karşısında söz konusu yazının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşıldığından ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceği dolayısıyla yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Defter ve belge isteme yazısının usule uygun tebliğ edilmesine karşın ibraz ödevi yerine getirilmediğinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.