Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf mahkemesince verilen mahkumiyet kararını, sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Sanık müdafiinin eksik inceleme, yetersiz kamera görüntüleri, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gibi itirazları ile müvekkili hakkında verilen hırsızlık mahkûmiyetinin yerinde olmadığına yönelik temyiz talebi, bölge adliye mahkemesince verilen kararın hukuka uygun bulunması ve hükümde herhangi bir isabetsizlik tespit edilmemesi nedeniyle esastan reddedilerek, sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetini onayan bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: ████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme ve araştırmayla varsayıma dayalı olarak karar verildiğine, diğer sanığın suçu müvekkilinin üzerine yıkmaya çalıştığına, kamera görüntülerinin yetersiz olduğuna, illa mahkûmiyet verilecekse şayet sanığın yardım eden sıfatında bulunması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin tatbik edilmesi gerektiğine ve müvekkili hakkında verilen cezanın yerinde olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.