Yargıtay 8. Ceza Dairesinden, mala zarar verme suçunda hüküm niteliğinde karar yokluğu ve hakkı olmayan yere tecavüz suçunda temyiz yasağıyla istinaf başvurusunun reddine ilişkin karar.
Özet: Sanık müdafii tarafından mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından yapılan temyiz başvuruları, mala zarar verme suçu yönünden alt mahkemenin kararının temyize elverişli bir hüküm niteliğinde olmaması, hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ise bölge adliye mahkemesi kararının kanunen temyiz incelemesine tabi olmaması gerekçeleriyle oy birliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Mala Zarar Verme, Hakkı Olmayan Yere Tecavüz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (Hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ) İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi (Mala zarar verme suçu yönünden) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Ret Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.Yapılan ön inceleme neticesinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: I. GEREKÇEA. MALA ZARAR VERME SUÇU YÖNÜNDENSanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu yönünden "Karar Verilmesine Yer Olmadığına'' dair verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 223/1. maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, bu itibarla sanık hakkında temyize konu incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.B. HAKKI OLMAYAN YERE TECAVÜZ SUÇU YÖNÜNDEN5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.II. KARARGerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.