Hırsızlık suçundan ikinci kez tekerrür hükmü uygulanan sanığın koşullu salıverilme koşullarının kanun değişikliği uyarınca düzeltilerek onanması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde, sanık ve müdafiinin delil yetersizliği ile cezanın sabıkaya dayanması gibi itirazları reddedilmiş; ancak yeni yasal düzenlemeler uyarınca ikinci kez mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmeden yararlanamayacağına ilişkin ilk derece mahkemesi hükmündeki ibarenin hukuka aykırı olduğu tespit edilerek, bu hatanın düzeltilmesiyle hükmün ilgili kısmının çıkarılmasına ve diğer yönleriyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin ''Sabıkasına bakılarak ceza verildiğine, dosyada eksiklik olduğuna'' ve sanık müdafiinin temyiz isteminin '' Sanığın suçu işlediğine dair somut, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığına, sanığa benzer suçtan kaydının olması gerekçe gösterilerek ceza kararına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suçu işlemediğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin █████████ Esas, █████████ Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1-d maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin █████/2023 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “....... 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle koşullu salıvermeden yararlanamamasına " ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.