hırsızlık suçundan ilk derece beraat kararını kaldırarak mahkumiyet hükmü kuran istinaf mahkemesi kararının yargıtayca onanması.

Hırsızlık suçundan ilk derece beraat kararını kaldırarak mahkumiyet hükmü kuran istinaf mahkemesi kararının Yargıtayca onanması.

Özet: Bu hukuki metin, hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesinin beraat kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkûmiyet hükmüne çevrilmesi üzerine yapılan temyiz başvurusunu ele almaktadır. Sanık ve müdafiinin, suçun işlenmediği, eksik inceleme yapıldığı (tanık dinlenmemesi, HTS kayıtlarının araştırılmaması gibi), orantısız ceza verildiği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı mahkûmiyet kurulduğu yönündeki temyiz itirazları incelenmiş; üst mahkeme, bölge adliye mahkemesinin sanık hakkında kurduğu mahkûmiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını tespit ederek, yapılan tüm itirazları reddetmiş ve mahkûmiyet kararının usul ve yasaya uygun olduğuna karar vererek onamıştır.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

1- Sanık müdafii sıfatıyla Av. ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafii Av. ...'in █████/2023 tarihinde vekaletname sunması nedeniyle daha önce atanan zorunlu müdafii Av. ...'nun görevinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 156/3. maddesi üzerince sona erdiği ve temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii Av. ... 'in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin ''TCK'nın m.39'un değerlendirilmediğine, atılı suçu işlemediğine, diğer tanığın dinlenmediğine, HTS kayıtlarının araştırılmadığına, teşdit uygulanmak suretiyle fahiş şekilde yüksek ceza takdir edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince mahkumiyet için kesin ve somut delil olmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak mahkumiyete dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.