yargıtay 4. ceza dairesi, hakaret suçundan sanık aleyhindeki mahkumiyet hükmünü, aleyhe temyiz olmadığından tekerrür ve tck 43/2 uygulamalarındaki eleştirilere rağmen esastan onamıştır.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanık aleyhindeki mahkumiyet hükmünü, aleyhe temyiz olmadığından tekerrür ve TCK 43/2 uygulamalarındaki eleştirilere rağmen esastan onamıştır.

Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin delil yetersizliği, eksik inceleme ve çelişkili beyan iddiaları reddedilerek, alt derece mahkemesinin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu, eylemin sübut bulduğu ve doğru nitelendirildiği kanaatine varılmıştır; sanık hakkında tekerrür hükümleri ile ceza artırım oranına ilişkin eleştiriler bulunsa da, aleyhe temyiz olmadığından bu hususlar bozma sebebi sayılmayarak temyiz istemi esastan reddedilmiş ve hüküm oy birliğiyle onanmıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin dosya kapsamında her şüpheden uzak delilin bulunmadığına, eksik inceleme sonucu verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve çelişkili müşteki beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet hükmü kurulamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Savunma, müşteki beyanları, tanık anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında koşulları bulunmasına rağmen 2. kez tekerrür hükümleri uygulanmamış ve şikayetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.03.2026 tarihinde karar verildi.