yargıtay 4. ceza dairesi, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararını ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması talebinin reddini hukuka uygun bularak temyiz başvurusunu oybirliğiyle esastan reddetmiştir.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararını ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması talebinin reddini hukuka uygun bularak temyiz başvurusunu oybirliğiyle esastan reddetmiştir.

Özet: Yargıtay, hakaret suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinin reddine yönelik ilk derece mahkemesi kararını onayan bölge adliye mahkemesi hükmünü inceleyerek, sanığın isnat edilen eylemi işlediğine dair kanıtların yeterliliğini, mahkemenin takdirini ve karardaki gerekçeyi hukuka uygun bulmuş; müşteki sayısına rağmen ceza artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılmaması yönündeki eleştirinin aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi sayılmayacağını belirterek temyiz başvurusunu esastan reddetmiş ve hükmü oybirliğiyle onamıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Katılan ve şikayetçi sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Havza Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.03.2026 tarihinde karar verildi.