Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarını onayan istinaf mahkemesi hükümlerine karşı yapılan temyiz başvurularını esastan reddederek onama kararı verdi.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkumiyet kararlarına karşı, sanıklar müdafileri ve sanık tarafından, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, temel cezanın belirlenmesinde orantısızlık bulunduğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği, hırsızlık kastının bulunmadığı ve suçun manevi unsurunun oluşmadığına yönelik ileri sürülen temyiz itirazları, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmemiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, temel cezanın belirlenmesinde hak ve orantılılık kurallarının ihlal edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine" ; sanık ...'in temyiz isteminin "hırsızlık kastıyla hareket etmediğine, atılı suçu kabul etmediğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "usul ve yasaya aykırı olarak mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın hırsızlık kastının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek ve hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanık ... müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.