yargıtay 2. ceza dairesinden hırsızlık suçunda tck 168/2-4 etkin pişmanlık, tck 146 kullanma hırsızlığı ve uzlaştırma hükümlerinin hatalı uygulanması gerekçesiyle bozma kararı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık suçunda TCK 168/2-4 etkin pişmanlık, TCK 146 kullanma hırsızlığı ve uzlaştırma hükümlerinin hatalı uygulanması gerekçesiyle bozma kararı.

Özet: Hırsızlık suçundan verilen istinaf kararları, bir sanık hakkında oluşan zararın kısmen tazmini durumunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının katılanın rızası sorularak değerlendirilmemesi, diğer bir sanığın aracı sadece evine gitmek için alması nedeniyle eyleminin kullanma hırsızlığı olarak kabul edilmesi gerekirken fazla ceza tayini ve bu suçun uzlaşma kapsamında olmasına rağmen uzlaştırma işlemlerinin yapılmaması nedenleriyle hukuka aykırı bulunarak bozulmuştur.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın suçu işlemediğine, suç kastının bulunmadığına, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik ve hatalı inceleme olduğuna, şüphe olduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "kast unsurunun olmadığına, eksik araştırma olduğuna, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, TCK'nın 146. maddesinin uygulanması gerektiğine, şüphe olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'ın konum atarak aracın hasarlı olarak bulunup katılana iadesini sağladığı olayda; hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği anlaşıldığından, kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, katılanın bu hususta rızası da sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ...'in katılana ait aracı sadece evine gitmek için aldığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığa fazla ceza tayin edilmesi ,

3- (2) nolu bozma nedenine göre 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...'in eylemine uyan TCK'nın 146. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.