yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarına yönelik temyizlerde; iş yeri ihlali temyiz istemlerinin cmk 286/2-a gereği reddi ile hırsızlık hükmünün onanması.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarına yönelik temyizlerde; iş yeri ihlali temyiz istemlerinin CMK 286/2-a gereği reddi ile hırsızlık hükmünün onanması.

Özet: Yargıtay, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kanunen temyiz edilemez nitelikte olması sebebiyle sanığın temyiz talebini reddetmiş; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun reddini ise hukuka uygun bulmuştur. Sanığın suçun maddi unsurlarının oluşmadığı, irade kontrolü sağlayamadığı, pişmanlık duyduğu ve indirim nedenlerinin göz ardı edildiği yönündeki temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kararında herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığına hükmederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: ████████ E., █████████ K.

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 119/1-c. maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "suçun maddi unsurlarının olayda oluşmadığına, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinde sağlıklı düşünecek bir durumda olmadığına, ayrıca zor durumda kaldığı için bu eylemi gerçekleştirdiğine, eylemi gerçekleştirdiğinde iradesini kontrol edebilecek durumda olmadığına, kastı bulunmadığı halde hakkında cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, bu suçtan ötürü pişmanlığını dile getirdiğine, hüküm kurulurken hiçbir indirim nedeninin göz önünde bulundurulmadığına, bu şekilde verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1431 Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile ███████-1444 Esas, ████████ Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilâm kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.