Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın reddiyle verilen mahkumiyet kararının hukuka uygun olduğuna hükmederek temyiz talebini oybirliğiyle reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanık hakkında verilen hükmün istinaf mahkemesince onanmasının ardından, sanık ve müdafiinin suçsuzluk, tarafsız tanık yokluğu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat talep eden temyiz başvuruları, üst mahkemece yapılan incelemede bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve dosyadaki delillerin mahkumiyet için yeterli olduğu kanaatiyle esastan reddedilerek mahkumiyet hükmünün teyit edilmesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ''hakkında verilen kararın incelenerek beraatine karar verilmesini talep ettiğine''; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın tüm aşamalarda ısrarlı bir şekilde, müştekiye yönelik üzerine atılı suçu işlemediğini belirttiğine, sanığın ilgili suçları işlediğine dair dosyada tarafsız tanık beyanı bulunmadığına, varsayımlara ve kuşkulara dayanarak sanık hakkında ceza verilemeyeceğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Erdemli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.