Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı, tebliğ öncesi yapılan ve temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile sunulan temyiz isteminin usul yönünden reddine hükmetmiştir.
Özet: Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet kararının, sanığın yokluğunda tebliğ edilmesinden önce sunulan, ancak Ceza Muhakemesi Kanununda belirtilen kanuni temyiz süresi içerisinde olmasına rağmen hiçbir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile yapılan temyiz isteminin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu içtihadına atıfla ve Kanunun 298/1. maddesi uyarınca yasal şartları taşımadığı gerekçesiyle reddedilerek, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetSakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.06.2025 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 11.07.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 02.07.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.