Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını, asli dava zamanaşımı süresi dolduğundan bozarak kamu davasının düşürülmesine hükmetmiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, suç için öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan ilk mahkumiyetin 11.05.2016 ile ikinci mahkumiyet tarihi olan 02.07.2025 arasında dolmuş olması nedeniyle alt mahkemenin bu durumu gözetmeyerek hüküm kurmasını hatalı bularak bozmuş ve yeniden yargılama gerekmeksizin kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine doğrudan karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını en son kesen işlem olan ilk mahkûmiyet kararının verildiği 11.05.2016 tarihinden, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 02.07.2025 tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.