Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında istinaf ret kararına yönelik savunma hakkı itirazlarının reddedilmesi kararı.
Özet: Bu hukuki evrak, sanık ve müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz başvurularının incelenmesini kapsamaktadır; Yargıtay, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin bölge adliye mahkemesinin ek kararının temyiz edilemez olduğunu belirterek temyiz istemini reddetmiş ve bu kararı onamış, hırsızlık suçu için ise sanığın yargılama sürecindeki usuli eksiklikler ve savunma hakkının kısıtlandığına dair itirazlarını değerlendirmiş ancak ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık tespit etmeyerek temyiz istemini esastan reddedip hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusu hakkında zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesindeBölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, "sanığa yargılama sürecince kısıtlı olduğundan vasi atanmayarak savunma hakkının kısıtlanmasına, ilk derece mahkemesince verilen ceza tesisi kararı düzenlenmeden yapılmış usulüne uygun olarak tefhim edilmediğine, sanığın sorgusunda ve son savunmasında usulü eksiklikler bulunduğundan yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.