2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan yapılan temyiz başvurularını esastan reddederken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz edilemezliği nedeniyle başvuruları reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemi, hükmolunan ceza miktarı nedeniyle temyiz yolunun kapalı olması sebebiyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde ise, ilk derece mahkemesi kararını onayan istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, sanıklar müdafilerinin ve sanığın ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı tespit edilerek istinaf kararının hukuka uygun olduğu kabul edilmiş ve temyiz istemleri esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeDiyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafinin temyiz istemlerinin, "dosyada ki delil durumu dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına" sanık ... müdafinin temyiz isteminin; "sanığın savunması dikkate alınmadan dosya içerisinde sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin somut ve inandırıcı delil bulunmadığı hâlde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulamsına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bismil 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.