Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın reddi kararını onarken sanık müdafiinin adil yargılanma hakkı ihlali iddialarını reddetmiştir.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı, sanık müdafiinin gerekçede yetersizlik, eksik inceleme, adil yargılanma hakkı ihlali, farklı suçtan mahkumiyet gibi iddialarla yaptığı temyiz başvurusu değerlendirilmiş olup; sanık hakkında kurulan hükümde ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularını esastan reddeden kararında hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilmediğinden, savunmanın temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, gerekçenin yetersiz olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, iddianamede belirtilenden farklı suçla ilgili mahkûmiyet verildiğine, sanığın ek savunmasının alınmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın ifadelerini diğer sanık ...'in doğruladığına, sanığın sabıkasının bulunmadığına, suça konu internet sitesinin kim tarafından oluşturulduğunun araştırılmadığına, sanığın kartından yapılan harcamaların araştırılmadığına, bu harcamaları sanığın yapmadığına, sanığın savunmalarının SEGBİS ile alındığına, sanığın öğretmen olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.