Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanığın gıyap, iade, pişmanlık ve yasa indirimi itirazlarını reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık ve müdafiinin gıyapta karar verildiği, eylemin hukuki vasıflandırmasının hatalı olduğu, çalınan malın yeri ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı gibi çeşitli gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek esastan reddedilmiş ve hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "sanığın gıyabında karar verildiğine, eylemin TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında olmadığına, televizyonun çalındığı yerin iş yerinden bağımsız bir bahçe olduğuna, sanığın soruşturma aşamasında suçunu ikrar ederek pişmanlığını dile getirdiğine, televizyonun yerini göstererek iadesini sağladığına, TCK'nın 168. maddesi uyarınca cezasında indirim yapılması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.