Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında sanığın temyiz başvurularını reddederek istinaf hükümlerini onadı.
Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusu, ceza muhakemesi kanununda belirtilen temyiz edilemezlik koşulları uyarınca usulden reddedilirken, hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise, sanık müdafiinin hukuka aykırılık iddiaları yerinde görülmeyerek, ilk derece mahkemesinin kararını düzelterek istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu tespit edilmiş ve temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : 1-İstinaf başvurusunun esastan reddi (konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden)
2-İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (hırsızlık suçu yönünden)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Dosyanın diğer sanığı olan .... 'nin hırsızlık suçunu işlediğini ikrar ederek müştekinin ve tanık ....'nin zararını giderdiğine, kamera kayıtlarında tespit edilen eylemi gerçekleştiren ikinci kişinin ....'nin oğlu olup sanık olmadığına, sanığın atılı suçları işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!