Hırsızlık suçundan mahkumiyetine karşı sanığın panik hali ve zararın giderilmesi savunmalarının Yargıtayca reddedilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Sanığın, motosikletinin arızalanması sonucu kızını hastaneye yetiştirmek amacıyla müştekiye ait aracı panikle alarak hırsızlık kastının bulunmadığı, aracı iade etmeye çalıştığı ve müştekinin zararını tamamen giderdiği yönündeki temyiz itirazları, yerel mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesince verilen hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı onanmıştır.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "sanığın motosikletinin bozulması sonucu yolda kaldığına, kızını hastaneye götürmek için müştekinin aracını panikle aldığına ve kastının hırsızlık olmadığına, olaydan sonra aracı müştekiye teslim etmek için evine gittiğine ancak müştekinin evde olmadığına, müştekinin zararını tamamen giderdiğine ve usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.