hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, aleniyet koşulu bulunmadığı halde 5237 sayılı kanunun 125/4. maddesinin hatalı uygulanmasıyla fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle yargıtay 4. ceza dairesince düzeltilerek onanması.

Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, aleniyet koşulu bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanunun 125/4. maddesinin hatalı uygulanmasıyla fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle Yargıtay 4. Ceza Dairesince düzeltilerek onanması.

Özet: Yargıtay, hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararını, suçun aleni olmayan bir yerde işlenmesine rağmen Türk Ceza Kanununun aleni hakarete ilişkin cezayı artıran maddesinin hatalı uygulanması sonucu sanığa fazla ceza tayin edildiğini belirterek bozmuş; ancak bu durumun yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle mahkeme hükmündeki ilgili kısmı çıkararak sanığın cezasını 1 yıl 3 aya indirerek düzelterek onamıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, tanık beyanlarındaki aleyhe hususları kabul etmediğine, hakkında lehe hükümlerin yetersiz gerekçeyle uygulanmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, katılan ... ... ile tanık A.A.'nın beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın hakaret eylemini aleni olmayan acil servisin sarı alan bölümünde gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini" dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünden anılan Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç cezasının " 1 yıl 3 ay'a " indirilmesi suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Hopa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2026 tarihinde karar verildi.