Özet: Davacı, davalı ile yaptığı ve resmi şekle uygun düzenlenmediği için geçersiz olan taşınmaz satış sözleşmesinden doğan edim eksikliği nedeniyle müspet, menfi zararlar, kar kaybı ve emsal kira bedeli gibi çeşitli kalemlerde tazminat talep etmiştir; ancak ilk derece ve istinaf mahkemeleri, Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu hükümlerince geçerli sayılmayan bir sözleşmeden haklı fesih ve buna bağlı zararların talep edilemeyeceği, dolayısıyla yalnızca sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde bir talep olabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, davacının temyizi üzerine Yargıtay da bu kararın usul ve yasaya uygun olduğuna hükmederek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.