hakaret suçundan sanık mahkumiyet hükmünün hukuka uygun bulunarak onanması ile doğrudan zarar görmeyen bakanlığın temyiz yetkisinin reddi kararı.

Hakaret suçundan sanık mahkumiyet hükmünün hukuka uygun bulunarak onanması ile doğrudan zarar görmeyen bakanlığın temyiz yetkisinin reddi kararı.

Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemenin takdirinin yerinde olduğu ve kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle sanığın temyiz isteminin esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilirken, hakaret suçundan doğrudan zarar görmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından bakanlığın temyiz istemi oy birliğiyle reddedilmiştir.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E. █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Hakaret suçundan doğrudan zarar görmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın, davaya katılma ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi; katılana hakaret etmediği, olayın asıl mağdurunun kendisi olduğu ve hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün haksız olduğuna ilişkindir.

2.Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Hakaret suçundan doğrudan zarar görmeyen ... Bakanlığı'nın, davaya katılma ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, ...Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2026 tarihinde karar verildi.