Kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında, Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde kazandırıcı zilyetliğin kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine ilişkin kararın Yargıtayca onanması.
Özet: Kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil talebiyle açılan davada, davacı tarafından Hazine adına kayıtlı taşınmazın kendi adına tescili istenmiş; ilk derece mahkemesinin başlangıçta davayı kabul etmesine karşın Yargıtayın önceki bozma kararı uyarınca yeniden yapılan yargılamada mahkeme, davacının 1963 öncesi 20 yıllık zilyetlik iddiasını yeterince ispatlayamaması ve taşınmazın mera vasfının devamı niteliğinde olması gerekçeleriyle davayı reddetmiş, bu ret kararı Yargıtay tarafından hukuka uygun bulunarak onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : ███████ E., ███████ K.Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Kadastro sonucu, Hakkari ili, Yüksekova ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 24... parsel sayılı 10.754, 66... yüz ölçümündeki taşınmaz Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sonucunda oluşan 08.11.19 63... sıra nolu tapu kaydı nedeniyle ... oğulları ... ve ...’in işgalinde olduğu belirtilerek tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.Davacı vekili; dava konusu 1 24... parsel sayılı taşınmazın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir. Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Hazine vekilinin istinafı üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 30.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile; Mahkemece tespite esas tapu kaydı ile belirtmelik tutanağındaki vergi kaydını yöntemince uygulanması, taşınmazın mera olup olmadığı, komşu meradan açılıp açılmadığının belirlenmesi, taşınmazın önceki vasfının ne olduğunun araştırılması, kime ait olduğu kimden kime geçtiğinin sorulması, davacı ve murisleri adına belgesiz araştırması yapılması, eski tarihli hava fotoğraflarından yararlanılması, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahalli bilirkişilerin imar-ihyanın tarihi ve zilyetliğin süresi konusunda somut olaylara dayalı beyanda bulunmadıkları, mahalli bilirkişiler davacı tarafından taşınmazın kullanıldığını beyan etmişler ise de bu iddiaların diğer deliller ile desteklenmediği, taşınmazın doğu sınırında bulunan 1 24... parsel sayılı mera parseli ile arasında doğal veya yapay ayırıcı unsur olmadığı, mera parselinin devamı niteliğinde bulunduğu, davacının dava konusu taşınmaz üzerindeki Hazinenin tapu kaydının oluştuğu 1963 tarihinden önceki 20 yıllık zilyetlik süresinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Mahkemece verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: -K A R A R- Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.