Danıştay, Maden Kanununa muhalefetle verilen idari para cezasına ilişkin temyiz başvurusunu, tutarın İdari Yargılama Usulü Kanunu 46. madde parasal sınırı altında kalması nedeniyle incelenmeksizin reddetti.
Özet: Daimi nezaretçi atanmaksızın kil üretimi yapıldığı iddiasıyla verilen 37.646,00 TL tutarındaki idari para cezasının iptali talebiyle açılan davada verilen bölge idare mahkemesi kararının temyizine ilişkin başvuruda, karara konu idari para cezasının miktarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde öngörülen temyiz parasal sınırının altında kaldığı tespit edildiğinden, bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle temyiz kanun yoluna kapalı bulunduğu gerekçesiyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... San. Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, ... tarih ve E... sayılı işlemin, Isparta ili, Yalvaç ilçesi ... mevkiinde DSİ ... Bölge Müdürlüğü uhdesinde bulununan ... sayılı I (b) grubu hammadde üretim izni sahasında daimi nezaretçi ataması yapılmadan kil üretimi yapıldığından bahisle 3213 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 18. fıkrası ile aynı Kanun'un 31. maddesi uyarınca 37.646,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.