Danıştay, Maden Kanunu ihlali nedeniyle verilen idari para cezasının temyiz parasal sınırının altında kalması üzerine temyiz istemini incelemeden reddetti.
Özet: Maden Kanununun 24/12. maddesine göre, maden işletme ruhsat sahasında beş yıllık sürede üç yıl üretim yapılmadığı veya yıllık üretim miktarının %10undan az üretim yapıldığı tespitiyle verilen idari para cezasının iptali ve ödenen bedelin iadesi talebiyle açılan dava sonucunda, bölge idare mahkemesince verilen kararın temyiz başvurusunda, idari para cezası miktarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirlenen temyiz parasal sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, temyiz istemi incelenmeksizin reddedilerek kararın kesin olduğu hükmedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Mermer İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Manisa ili Saruhanlı ilçesi sınırları dahilinde S:... sayılı II (b) grubu (mermer) işletme ruhsat sahasında beş yıllık sürede üç yıl üretim yapılmadığının veya üç yıllık süre içerisindeki üretim miktarının işletme projesindeki yıllık üretim miktarı beyanının %10'undan az olduğunun tespit edildiğinden bahisle, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun █████. maddesi uyarınca, 62.743,00TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ve ihtirazi kayıtla ödenen 62.473,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte iadesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.