Kesinleşen karara yönelik tavzih talebi üzerine verilen ek kararın, HMK hükümleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olması nedeniyle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere yerel mahkemeye iadesi.
Özet: Yargıtay, yolsuz tescil ve kadastral parselin ihyası davalarında verilen kesinleşmiş kararın ardından, yeni usul kanunu hükümleri çerçevesinde 2016 sonrası verilen tavzih kararının doğrudan temyiz yerine istinaf kanun yoluna tabi olması gerektiğine hükmederek, dosyanın öncelikle istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için yerel mahkemeye iadesine oy birliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI: ████████ E., ████████ K.BİRLEŞTİRİLEN █████████ ESAS SAYILIBİRLEŞTİRİLEN ████████ ESAS SAYILI BİRLEŞTİRİLEN █████████ ESAS SAYILIBİRLEŞTİRİLEN ████████ ESAS SAYILITaraflar arasındaki yolsuz tescil ve kadastral parselin ihyası hukuki sebebine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece birleştirilen ████████ Esas sayılı davanın kabulüne, asıl ve diğer birleştirilen █████████ Esas sayılı davalardaki talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle 02.12.2024 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı ... vekili tarafından hükmün tavzihinin talep edilmesi üzerine, Mahkemenin 11.11.2025 tarihli ek kararıyla tavzih isteminin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin ek kararı, ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosyadaki belgeler incelenip gereği görüşüldü:Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir. Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı kanun yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunlu olup somut olayda, Mahkemenin 11.11.2025 tarihli ek kararına ilişkin olarak daha önce Yargıtayın bir denetiminin bulunmadığı gözetildiğinde, ek kararın ''istinaf'' kanun yoluna tabi olduğu açıktır.Hal böyle olunca, ''istinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine iadesi gerekmektedir. -K A R A R - Açıklanan sebeple; Dosyanın Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 12.02.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.