Sanık ve katılan vekillerinin temyiz taleplerinin reddiyle, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından oy birliğiyle onanması kararı.
Özet: Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde, yerel mahkemenin sanığın eylemini kanıtlara uygun olarak saptadığı, hukuki nitelemenin doğru olduğu ve cezanın yasalara uygun uygulandığı gerekçesiyle, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmaması, katılan vekilinin ise cezanın alt sınırdan uzaklaşması yönündeki itirazları reddedilerek, mahkûmiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ███████ K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve temyiz isteklerinin
reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delilin bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz nedenleri özetle; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına ve resen belirlenecek nedenlere yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nın "265/2." yerine "262/2." maddesi yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2026 tarihinde karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!