yargıtay 4. ceza dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyetin haksız tahrik ve delil yetersizliği iddialarıyla temyiz edilen istinaf başvurusunun esastan reddini onadı.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyetin haksız tahrik ve delil yetersizliği iddialarıyla temyiz edilen istinaf başvurusunun esastan reddini onadı.

Özet: Hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz talebi, Yüksek Mahkemece yapılan incelemede; sanığın hukuka aykırılık, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmemesi, yalnızca polis beyanına dayalı mahkûmiyet, haksız tahrik ve eksik araştırma iddialarının yerinde görülmemesi, eylemin yasalara uygun yargılama sonucunda sübuta erdiği, doğru nitelendirildiği ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı tespit edilerek hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

4. Ceza Dairesi ████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hukuka aykırı karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, yalnızca polis memuru beyanına dayanılarak hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, haksız tahrikin varlığına, 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında eksik araştırma ve hatalı değerlendirme yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, 04.02.2013 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla birlikte haksız tahrikin uygulanma koşullarının da somut olayda gerçekleşmediği belirlendiğinden, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin eleştirisi dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Susurluk Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2026 tarihinde karar verildi.