yargıtay, hakaret suçundan sanığın bilinçsizlik ve kast yokluğu iddialarını reddederek mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle onadı.

Yargıtay, hakaret suçundan sanığın bilinçsizlik ve kast yokluğu iddialarını reddederek mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle onadı.

Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanması üzerine, sanık müdafiinin olay anında bilinçsiz olduğu ve kastının bulunmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda Yargıtay; sanığın savunmaları, katılan ve tanık beyanlarını değerlendirerek, sanığın sabıkası ile suçlu kişiliği dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı ve bu nedenle mahkemenin 5237 sayılı Kanunun 62. ile 5271 sayılı Kanunun 231. maddelerini uygulamamasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayların gerçekleştiği anda müvekkilinin bilinçsiz bir şekilde olduğuna, kendisini kaybettiğine, atılı suça yönelik kastının bulunmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, katılan ... ile tanıklar M.K. ve M.A.U.'nun beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıkası ile suçlu kişiliği değerlendirilerek, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmaması yönünde, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2026 tarihinde karar verildi.