9. Hukuk Dairesince incelenen işçilik alacakları davasında, davacının kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve fazla çalışma taleplerinin kabulü yönündeki istinaf kararının temyizen onanması.
Özet: Çalışan, haklı fesihle iş akdini sonlandırarak kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram alacaklarının ödenmediğini iddia etmiş, işveren ise bu taleplere itiraz ederek tüm alacakların ödendiğini savunmuş, ilk derece mahkemesi çalışanın taleplerini kısmen kabul ederek tazminat ve alacaklara hükmetmiş, davalı işverenin istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş ve davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede, bölge adliye mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı tespit edilerek karar onanmıştır.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 39. İş MahkemesiSAYISI : ████████ E., ███████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren bünyesinde 15.10.2014- 18.10.2023 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini ve bu durumun imzalı ücret bordroları ile belirgin olduğunu, davacının yıllık izinlerin kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 15.10.2014-18.10.2023 tarihleri arasında 9 yıl 3 gün çalıştığı, işçilik alacakları bulunduğundan kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına ilişkin iddiasının puantaj kayıtları ve tanık beyanlarına göre ispatlandığı ancak bu çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı, yıllık izin ücreti talebinin de yerinde olduğu ancak hafta tatili ücret alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde;1. Davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını,2. Davacı iş sözleşmesini haklı sebep olmaksızın feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanamadığını, 3. Davacının ücretinin hatalı belirlendiğini, 4. Davacının müvekkili Şirket nezdinde herhangi bir alacağının bulunmadığını,5. Yargılamada sadece davacı tanıklarının beyanlarına itibar edildiğini ve diğer tanık beyanlarının göz ardı edildiğini,6. Davacının yıllık izinlerinin tamamını kullandığını ileri sürmüştür.B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının dava konusu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.