Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemiyle açılan davada, mirasbırakanın gelinine taşınmaz devrinin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğuna ilişkin kararın temyizi.
Özet: Bu dava, mirasbırakanın taşınmazlarını satış göstererek gelinine mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı devrettiği iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil veya tenkis istemine ilişkin olup; ilk derece mahkemesi, davalının satın alma gücü ve bedel ödemesi olmadığı, işlemin gerçekte bağışlama niteliğinde muvazaalı olduğu gerekçesiyle davayı kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi de bu kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bularak istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : █████████ E., ███████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Merzifon 1. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K.Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir. Davacılar; mirasbırakan babaları ...'ın, adına kayıtlı 159 - 431 - 464 - 6 45... parsel sayılı taşınmazlarını satış göstermek suretiyle davalı gelini ...'ye devrettiğini, davalının devir tarihi itibariyle bu taşınmazları satın alma gücü ve ihtiyacı bulunmadığını, murisin de bu taşınmazları satma ihtiyacının olmadığını, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde saklı payın tenkisi ile murisin vefat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı; eşinin (murisin oğlunun) evlendikten yaklaşık 1,5 sene sonra Almanya'ya işçi olarak giderken kaza geçirip öldüğünü, eşinin vefat ettiği tarihlerde murisin maddi durumunun çok kötü olduğunu, cenazeyi Edirnekapı'dan getirmek için dahi köy ahalisince para toplandığını, 1980 yıllarında eşinin vefatı ile davalıya babasından maaş bağlandığını ve davalının düzenli geliri olduğunu, evlendiği günden beri muris ve kayınvalidesi ile birlikte yaşadığını, eşinin vefatından sonra da bu durumun değişmediğini, yaklaşık 45 sene muris ile birlikte yaşadığını, babasından gelen maaşıyla muris ile birlikte 45 sene evin geçimine katkı sağladığı gibi evin temizlik, yemek ve çamaşır ihtiyaçlarını gördüğünü, dava konusu olan tarlalarda da bizzat beden gücü ile çalışarak emek verdiğini, eşinin vefatından birkaç yıl sonra (1982-1983 yılları) yurt dışından davalıya sigorta parası ödendiğini ve dava konusu olan 159 parsel tapu kaydında kerpiç ev olarak görünse de halihazırda betonarme olan evin bu sigorta parası ile yapıldığını, taşınmazların kat be kat karşılığının ödendiğini, yine 45 sene boyunca ve dahi murisin ilerleyen yaşında kayınvalidesi ile murisin tüm bakım ihtiyaçlarını ve evinin ihtiyacını görmesi sebebi ile tüm bu fedakarlıklara karşılık davalıya minnet duygusu ile taşınmazların devredildiğini, tenkis talebinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığından tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; vefatından önce murisin köyde ikamet ettiği, yine son zamanlarda bakıma muhtaç durumda olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre murisin çocukları ile vefatına kadar herhangi bir sorun yaşamadığı ve aralarında husumet olmadığı, murisin çalışma çevresi ve aile çevresinde yaptırılan araştırma neticesinde vefatına kadar kendisine ait olan evde yaşadığı, söz konusu evde davalı olan gelini ile birlikte ikamet ettiği, bakım ihtiyaçları ve evin günlük ihtiyaçları ile davalının ilgilendiği, taşınmazların devir tarihinde davalının taşınmazı almaya yetecek ekonomik gücünün bulunmadığı gibi taşınmazı devralırken tanık beyanları ile sabit olduğu üzere davalının taşınmaz bedeli olarak herhangi bir bedel ödemediği, davalının ev hanımı olup yalnızca yılın 1 aylık bölümünde murise ait tarlalarda yevmiye usulü ile çalışmasının olduğu, ayrıca yine davalının eşinin vefatından dolayı tazminat adı altında ödeme yapıldığı ve ödeme aldığı iddiasında bulunulmuş ise de söz konusu iddiaya ilişkin hususların belge ile ispatlanamadığı gibi bu hususta davacı tarafa davalı vekili tarafından yemin teklifi yapıldığı, davacının yemini eda ettiği ve bu hususun taraflar arasında kesin delil niteliğinde olduğu, resmi makamlar önünde görünen satım sözleşmesinin aslında satım olmadığı, muris tarafından bedelsiz olarak davalıya taşınmazın devredildiği ve gerçekteki işlemin bağışlama olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1.madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: -K A R A R-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 88.084,52 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.