Yargıtay 9. Ceza Dairesi, nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararını hukuka uygun bulurken, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundaki temyiz başvurusunu kanunen temyiz edilemezlik nedeniyle reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve cinsel ilişkiye dair görüntüleri kayda alma şeklinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince beraat kararı verilmesi ve bu kararın istinaf mahkemesince de onanmasının ardından katılanın yaptığı temyiz başvurusu Yargıtay tarafından değerlendirilmiştir; Yargıtay, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen karara ilişkin temyiz istemini kanuni temyiz yasağı nedeniyle reddederken, nitelikli cinsel saldırı suçu bakımından istinaf kararında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek beraat hükmünü esastan oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: ████████ E., ████████ K.SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, özel hayatın gizliliğini ihlalHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında katılana karşı zorla vajinal yoldan organ sokma şeklinde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel ilişkiye dair görüntüleri kayda alma şeklinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, tanık beyanı ile nitelikli cinsel saldırı suçu ve sanığın beyanı doğrultusunda özel hayatın gizliliğini ihlal suçu oluşmasına karşın sanık hakkında beraat kararları verildiğine, kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.III. GEREKÇE A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Karar Yönünden5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Karar YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar YönündenGerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.