Danıştay Üçüncü Dairesi, Türkiyede iş yeri bulunmayan dar mükellef şirketin dijital içerik satışlarında fatura düzenleme zorunluluğu olmadığı gerekçesiyle özel usulsüzlük cezasının iptalini onayladı.
Özet: Danıştay, Türkiyede işyeri bulunmayan dar mükellef bir şirkete, internet üzerinden Türkiyedeki kullanıcılara yaptığı dijital içerik satışları nedeniyle fatura düzenlemediği gerekçesiyle kesilen özel usulsüzlük cezalarını, ceza kesilebilmesi için faturaların kime ve hangi miktarda düzenlenmesi gerektiği hususlarının somut olarak ortaya konulamadığı ve cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı ilkesi uyarınca hukuka aykırı bularak kaldırılmasına ilişkin alt mahkeme kararını onamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ :Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Kanuni ve iş merkezi Türkiye'de bulunmayan davacı şirketin, Türkiye'de elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak adına 2016, 2017 ve 2018 yılları için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, portal web siteleri üzerinden Türkiye'deki internet kullanıcılarına yapmış olduğu dijital içerik satışı ve/veya hizmeti için fatura düzenlemediğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de dar mükellef statüsünde olan davacının Türkiye'de iş yeri olmadığı gibi uyuşmazlık konusu işlemleri internet ortamında gerçekleştirdiğinden anlan satışlar için fatura düzenleme yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalar kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının uyuşmazlık konusu dönemlerde gerçekletirmiş olduğu satışları için fatura düzenlemediği tespit edildiğinden adına kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Türkiye'de ne çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması ne de Vergi Usul Kanunu hükümlerine uygun iş yerleri bulunmadığından vergilendirilebilecek dolayısıyla fatura düzenlenmesini gerektirecek bir kazançtan söz edilemeyeceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacı adına, kayıt ve beyan dışı bıraktığı satışları için fatura düzenlemediğine yönelik tespitler içeren vergi inceleme raporlarına dayanılarak dava konusu özel usulsüzlük cezalarının kesildiği anlaşılmıştır.İLGİLİ MEVZUAT:213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasında verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Mal satışı veya hizmet ifası hallerinde fatura düzenlenmediğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle maddede sayılan belgelerin verilmediğinin ve alınmadığının belirlenmesi ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların saptandığına ilişkin hukuken geçerli bir tespitin mevcut olması gerekmektedir.Buna göre, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve cezanın kesilmesine dair koşulları düzenleyen maddede belirtilen, uyuşmazlık konusu faturaların kime hangi miktarda düzenlenmesi gerektiği hususları somut olarak ortaya konulamadığından ve idari cezalar için de geçerli olan “cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı” yolundaki genel ceza hukuku ilkesi varsayım ya da kıyas yoluyla ceza tayinine olanak tanımadığından hukuka aykırı olduğu anlaşılan dava konusu özel usulsüzlük cezalarının Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.KARAR SONUCU:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.