Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, yargılama giderlerinin hatalı belirlenmesi nedeniyle düzelterek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafilerinin suçun ispatı, TCK 62nin uygulanmaması ve ikrar ile zarar giderimi olanak tanınmadığına dair temyiz itirazları esastan yerinde görülmeyerek; yalnızca yargılama giderlerinin sanıklardan eşit oranda alınması yerine, her sanığın sebebiyet verdiği giderlerin ayrı ayrı, ortak giderlerin ise payları oranında tahsil edilmesi ve bozmadan sonraki giderlerin kamu üzerinde bırakılması yönünde düzeltilerek Yargıtay tarafından usul ve yasaya uygun bulunmuş ve onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu ikrar edip zararı gidermek istemesine rağmen kendisine olanak tanınmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;Sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde eşit oranda alınmasına karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma öncesi yapılan yargılama gideri açısından, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin ise payları oranında kendilerinden alınarak tahsiline, bozma ilamı sanıklar lehine olduğundan bozmadan sonra yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.