Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı mahkumiyetinin usul hatası nedeniyle bozulmasına hükmederken, cinsel taciz beraatini temyiz dışı bıraktı.
Özet: Üst mahkeme, sanık hakkında verilen cinsel taciz suçundan beraat kararına ilişkin temyiz talebini, yasal düzenlemeler gereği bu tür kararların temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddederken; çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, bölge adliye mahkemesince suçun sübutu ve delil takdirine ilişkin değerlendirmelerin duruşmalı yapılması gerekirken dosya üzerinden incelenmesi ve bu durumun hukuka kesin aykırılık oluşturması gerekçesiyle ilgili kararı bozmuştur.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, cinsel tacizHÜKÜM: Beraat, istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan beraatine, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince cinsel taciz suçundan verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun ise aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. GEREKÇE A. Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar YönündenDairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2025 tarihli ve 2024/9-567 Esas, ███████ Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümleriyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmenin suçun sübutu ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-h bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.III. KARARA. Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure ve katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Başkaca yönleri değerlendirilmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.