Muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil talepli davada, 7550 sayılı Kanun ile değişen temyiz parasal kesinlik sınırı dikkate alınarak bölge adliye mahkemesi ek kararının kaldırılması ve esastan verilen kararın onanması.
Özet: Bu hukuki metin, muris muvazaası nedeniyle tapu iptali ve tescil istemiyle açılan bir davayı konu almaktadır; davacılar, mirasbırakanın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla bir kısım taşınmaz payını muvazaalı olarak diğer mirasçıya devrettiğini ileri sürmüştür. İlk derece mahkemesi davayı kabul ederek tapu kaydının iptali ve tesciline karar vermiş, bu karar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usul ve yasaya uygun bulunarak davalı istinaf talebi reddedilmiştir. Yargıtay incelemesinde, yeni bir kanun değişikliğiyle belirlenen kesinlik sınırı nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar kaldırılmış, ancak esas yönünden yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ: Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ: Fethiye 6. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K.Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Davacı vekili, davacılar ile davalının kök murisi ...'ın, mirasçılarından mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak dava konusu 2 86... parsel (eski 423 parsel) sayılı taşınmazdaki 7/28 payını oğlu davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek 7/28 payın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tescilini talep etmiştir.Davalı vekili, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, murisin dava konusu taşınmazdaki payını diğer mirasçılarından mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; davalı vekilinin temyiz dilekçesi ek karar ile kesinlik yönünden reddedilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve 01.07.2025 tarihli ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: -K A R A R- 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.O halde, 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince eldeki davada dava tarihi itibariyle kesinlik sınırı nazara alındığında, davacılar ..., ..., ..., ..., ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 01.07.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 163.558.60 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.