yargıtay, haksız yere sahipli hayvanı öldürme suçundan verilen beraat kararını onarken, süresinde yapılmayan ve hukuka aykırılık içermeyen temyiz başvurularını reddetmiştir.

Yargıtay, haksız yere sahipli hayvanı öldürme suçundan verilen beraat kararını onarken, süresinde yapılmayan ve hukuka aykırılık içermeyen temyiz başvurularını reddetmiştir.

Özet: Yargıtay, sahipli hayvanı haksız yere öldürme, işe yaramaz hale getirme ve değerini düşürme suçundan yargılanan sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat hükmünü, katılanların sanığın eyleminin sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarını hukuka uygunluk denetiminde isabetsiz bularak esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır; ayrıca, sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin süresi içinde yapılmayan temyiz istemi de usulden reddedilmiştir.

6. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇ : Haksız yere sahipli hayvanı öldürme, işe yaramayacak hale getirme, değerini düşürme

HÜKÜM : Kaldırılarak Beraat hükmü kurulmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Katılanlar ... ve ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan katılanlara yönelik haksız yere sahipli hayvanı öldürme, işe yaramayacak hale getirme, değerini düşürme suçundan ayrı ayrı beraatine ilişkin kurulan hükme yönelik temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılanlar vekinin temyiz isteminin, “sanığın eyleminin sabit olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, katılanlar vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.