Özet: Davacı tarafından iflas eden bir şirketin sıra cetvelindeki davalıya ait alacağın muvazaalı olduğu iddiasıyla terkin edilmesi ve bu payın kendisine ödenmesi talebiyle açılan davada, yapılan yargılama ve bilirkişi incelemeleri sonucunda, müflis şirketin ticari defterlerine belirli bir tarihten sonra ulaşılamamasına rağmen, davalının usulüne uygun tuttuğu ticari defterleri ve taraflar arasındaki ticari ilişki göz önüne alınarak, davalının alacağının gerçek olduğu ve müflis şirketin defter eksikliğinin davalıya atfedilemeyeceği belirlenmiş, böylece alacağın terkin edilmemesi yönünde bir değerlendirmeye varılmıştır.